Ik en kanker

Toen ik 33 was streek ik met mijn hand over mijn borst en voelde een bobbeltje zitten, met daarnaast een kuiltje. Vier dagen later kreeg ik de uitslag: borstkanker. Ik werd geopereerd, kreeg chemo (3x TAC, 3x FEC), bleek gruwelijke botpijn te krijgen van de neulasta-injecties en ging aan de hormoontherapie. Ik startte mijn re-integratie met herstel en balans en aangepast werk. Drie jaar later werkte ik eindelijk weer voltijd, op eigen niveau.

Ik kan de tussenliggende tijd het best beschrijven als een draaitol: een wonderlijke vermenging van ups en downs die me rondslingerde, maar in al zijn kracht als in een mirakel wel overeind deed blijven staan. Alhoewel, mirakel… De oerkracht van de overleefstand en de automatische piloot hielden me overeind. Maar niet zonder schade. Angstaanvallen, chemobrein, slaapproblemen, kramp. Het echte herstel kwam toen ik weer single opnieuw in het ziekenhuis belandde en ik doodsbang was voor uitzaaiingen: mijn overleefstand knakte eindelijk. De dwang om te knokken voor behoud van wat ik had vervloog. Een paar maanden daarna hervond ik ineens mijn stem. Ik ging schrijven. Schrijven, schrijven, schrijven. Net zolang tot de kluwen aan gebeurtenissen die ik niet bij had kunnen benen was ontward.

Tijdens mijn chemo’s heerste er een griepepidemie. Ik was bang mijn behandeling te vertragen door griep te krijgen en bleef veel binnen. Om de verveling tegen te gaan maakte ik een website: http://www.huidverzorgingbijkanker.nl. Ik wilde al die ongedeelde kennis over bijwerkingen een plek geven, om de zoektocht naar oplossingen voor de patiënten na mij makkelijker te maken. Hij was al die tijd online blijven staan en tot mijn verrassing trok hij drie jaar later nog flink wat bezoekers.

Ik besloot het onderhoud terug op te pakken en hem verder uit te breiden. Ik vulde enkele pagina’s over ‘Leven met kanker’, blogs met als doel mensen herkenning te geven, en een aanleiding om met hun omgeving te praten over wat er in hun leven speelde. Al snel schreef ik meer dan gepast was voor een informatieve site, waarna ik besloot dit blog op te richten.

Hoewel de ziekte achter me ligt en de kans dat het terug komt steeds kleiner wordt, valt er nog altijd heel wat te schrijven. Niet alleen omdat de angst die bij kanker hoort tentakels heeft die op de meest idiote momenten op kunnen komen zetten. Het went wel, maar het went ook nooit. Daarnaast houd ik ook gewoon van schrijven. Soms komt er een gebeurtenis voorbij waardoor ik hoe ik me toen voelde precies aan kan raken. Waar het toen te groot en te veel was om het woorden te geven, kan ik dat nu wel doen. Voor mezelf, om het een plek te geven. Maar vooral ook voor jou als lezer. Als jij op dat punt staat waar alles je overkomt en je naar woorden zoekt om het uit te kunnen leggen. Wie weet heb je wat aan de mijne. Nu. Achteraf. 

4 reacties op Ik en kanker

  1. Nora Verschoor zegt:

    Wat een fantastisch initiatief! Hoe kan ik ook de berichten volgen en eventueel reageren?
    Wilt u mij een code sturen alstublieft?

    Like

    • Hoi Nora,

      Dankjewel voor het compliment!
      Het blog kun je volgen door links onderaan de blogpagina’s op ‘blog volgen per email’ of ‘volg dit blog’ te klikken. De pagina’s op de informatiewebsite hebben geen volgfunctie. Dat is een kwestie van zoeken op klacht of bijwerking.

      Like

  2. shivatje zegt:

    Een pracht dat heel wat vrouwen zou moeten lezen. Het verhaal dat werkelijkheid is en spijtig genoeg een harde werkelijkheid.

    Liked by 1 persoon

  3. Marike zegt:

    Fijn om te lezen over hoe deze site tot stand is gekomen!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s