Dwaalgedachten

Ik zag net onderstaande quote van @Omdenken, een quote die aansluit bij het verwerkingsproces waar ik midden in zit. Ik realiseer me steeds meer dat succesvol en gelukkig doorleven na kanker voor een groot deel samenhangt met de verwachtingen die ik over dat leven heb. Hoe meer ik vasthoud aan verwachtingen van vroeger die niet meer kloppen, hoe ongelukkiger en doellozer ik me voel. 

Het is heel dubbel. Want je hebt die verwachtingen ook nodig. Vlak na operatie, chemo en bestraling, als je niet langer geleefd wordt door je behandelingen, vormen die verwachtingen je leidraad uit het zwarte gat. Maar als je je er daarna te blind aan vasthoudt, vormen ze de voorbode voor nieuwe zwarte gaten. Want je bent niet meer dezelfde als wie je was.  Zwarte gaten ontstaan op de momenten waarop je zo’n verwachting los moet laten. Hoe meer je je vasthoudt aan het terugwinnen van iets wat je voordat je ziek werd had, dat nu onhaalbaar blijkt, hoe langer het duurt voordat je herstelt, of je jezelf als ‘hersteld’ ervaart.

Zwarte gaten ontstaan ook als je niet weet hoe je verder moet. Maar hoe meer je automatisch terugpakt op de toekomstbeelden die je had voordat je ziek werd, hoe groter de kans dat het om onhaalbaar geworden doelen gaat. Of, zoals Covey zegt, hoe groter de kans dat je pas als je bovenop je ladder staat, ontdekt dat je hem voor de verkeerde berg hebt gezet.

Voor mij bestaat ‘leven met kanker’ inmiddels uit drie stappen:
1.Overleven betekent:
zo goed mogelijk uit je diagnose en behandelingen komen;

2.Doorleven betekent:
de draad van je leven terug oppakken (ondanks gevolgen van behandelingen);

3.Leven na/ondanks kanker betekent:
– ontdekken welke overtuigingen en aannames je als mens hebt opgebouwd over je leven en je omgeving,
– erkennen welke van die overtuigingen niet overeenkomen met de werkelijkheid (wat kun jij of jouw lichaam nog, ben je veranderd, zijn je relaties veranderd?)
– durven loslaten van beperkende of belemmerende overtuigingen,
– kiezen voor ideeën en opvattingen die wèl haalbaar zijn of die beter passen bij wie je wilt zijn
– om de kans te vergroten dat je de positieve ervaringen opdoet die je helpen je veranderde ik en je veranderde leven te omarmen.

Ik wil enkele van mijn onjuist gebleken overtuigingen en aannames delen. Zodat andere patiënten die dit lezen, zichzelf kunnen afvragen of zij die gedachten ook hebben, en of die gedachte bij hen klopt. Niet omdat je zo’n overtuiging dan zomaar loslaat. Maar opdat je, als dat moment aanbreekt waarop je ergens niet meer in verder kunt, steun kunt voelen in weten dat je niet de enige bent.

Niet kloppende gedachte:
– ik revalideer totdat ik mijn oude sport weer op mijn oude niveau aankan.
Gevolg:
– in revalidatie over je grens heen gaan en op het sportveld gefrustreerd zijn of je schamen voor het niveau dat je haalt/ niet mee kunnen komen met je oude team.
Helpende gedachte:
– ik accepteer blijvende gevolgen van mijn behandelingen en kies een nieuwe sport waarin ik niet op hoef te boksen tegen mijn beeld van mezelf, zodat ik weer kan genieten van het niveau dat ik bereik.

Niet kloppende gedachte:
– je echte vrienden zijn degenen die bij je blijven als je ziek bent.
Gevolg:
– je raakt meer mensen kwijt dan je lief is.
Helpende gedachte:
– je beste vrienden blijken de mensen bij wie je uit durft te spreken wat je van hen wilt of verwacht, en die aan durven te geven wat hun eigen grenzen daarin zijn.

Niet kloppende gedachte:
– ik reïntegreer totdat ik weer hetzelfde kan en doe als mijn collega’s.
Gevolg:
– grote onzekerheid doordat je niet meer bent wie je was, je werk intussen veranderd kan zijn en je collega’s zich verder ontwikkeld hebben. Je kijkt naar een CV-gat dat niet kleiner wordt, of bluft je over dat gat heen, wat beide leidt tot angst te falen of het niet aan te kunnen.
Helpende gedachte:
– ik ben veranderd door mijn ziekte: ik wil ontdekken wat nu mijn sterke eigenschappen zijn en wat ik nu belangrijk vind, en daar mijn carrièrepad op baseren.

Niet kloppende gedachte:
– mijn ziekte is een wake-up call. Ik moet het beste uit het leven halen en word hierdoor een sterker en wijzer mens.
Gevolg:
– dubbele ellende op momenten dat het tegenzit en je down bent: het is al rot genoeg zonder dat je jezelf verwijt dat als je nu nog niet geleerd hebt je daartegen te wapenen, je ziekte je dus echt alleen maar ellende heeft gebracht.
Helpende gedachte:
– ik ken mijzelf beter door wat ik heb meegemaakt. Ik kan dingen daardoor niet voorkomen, maar mezelf wel sneller herpakken als het gebeurt.

 

Advertenties

Over Www.overwegmetkanker.nl

Over sommige aspecten rond kanker wordt veel gepraat en gedeeld. Met je omgeving, of met andere kankerpatiënten. Zoals de impact van het verlies van je haar, het ziek worden van de chemo, de strijd en de kracht die je voor de ziekte nodig hebt. Er zijn ook heel wat kleine en grote dingen die we niet delen. Of die we veel te weinig delen met de mensen om ons heen. Meestal omdat het voor onszelf ook niet helder is. Het gevolg is dat iedere kankerpatiënt zelf opnieuw het wiel uit moet vinden, in wat helpt tegen die bijwerkingen en klachten. Op deze pagina's zijn tips en ervaringen van kankerpatiënten verzameld over het hanteerbaar maken van de gevolgen van kanker. Om andere patiënten herkenning te bieden, om hen een handvat te geven, en om het makkelijker te maken er met je omgeving over te praten. Zodat je het beter uit kunt leggen, en dus ook betere hulpvragen kunt stellen.
Dit bericht werd geplaatst in Borstkanker, Kanker, Leef, Mentaal en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Dwaalgedachten

  1. vanhaften zegt:

    heel mooi hoe jij je gedachten vorm geeft. Ze werken ook echt! x

    Liked by 1 persoon

  2. Al die verschillende gedachten gaan ook zoals jij t beschrijft door mijn hoofd…
    Voor mijn gevoel blijft het elke dag vallen,opstaan, knokken, loslaten en weer door gaan. Roeien met de riemen die je hebt, een andere koers uitzetten en elke keer ook opnieuw bijstellen omdat de weersvoorspellingen anders kunnen uitpakken.
    De weg die ik bewandel heeft er inmiddels een flink aantal hobbels, drempels, gaten, bergen en dalen bijgekregen. En mijn lijf draagt net als velen de sporen en de (late) gevolgen van de behandeling met zich mee.
    En toch stap ik moedig door…..

    Dank voor het delen..

    Liked by 1 persoon

  3. Pingback: Dwaalgedachten | Marja danst

  4. Marja zegt:

    Wat een goede om te delen, deze gedachtengang!!
    Het is wel een leerproces waar je doorheen gaat, maar levert zeker wat op als je het kan plaatsen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s