Lastige vragen

Het is een veelvoorkomende vraag in reactie op vertellen dat je ziek (geweest) bent door kanker. ‘Ben je weer helemaal beter?’, ‘Ben je genezen verklaard?’

Nee, dat ben ik niet. En dat is niet omdat ik zo’n ongunstige prognose had. Dat is omdat kanker zich onvoorspelbaar gedraagt. En als je de pech hebt dat het uitzaait, word je ongeneeslijk ziek. Je kunt leven vanuit de overtuiging dat het weg is en niet terug zal komen. Maar dat is een besluit dat je zelf neemt. Jij besluit zo tegen de ziekte en de kans dat het terugkomt aan te kijken. Jij behandelt jezelf weer als ieder ander mens dat nu eenmaal kans heeft op kanker. Niet iedereen kan dat. Veel patiënten dragen voorgoed de angst met zich mee dat het terug komt.

Een andere veelvoorkomende vraag is ‘Ben je er nog veel mee bezig?’ Of ‘Kun je het inmiddels achter je laten?’ Confronterend die vragen. Want wat is ‘er veel mee bezig zijn’ als je elke dag die littekens op je lichaam draagt, elke dag je medicijnen nog slikt, elke dag voelt dat je lichaam nu beperkter is en de controledata van het ziekenhuis in je agenda prijken? Wat is ‘achter je laten’ als je de blijvende gevolgen van de ziekte met je meedraagt en je daardoor bijvoorbeeld je baan bent verloren, veel vrienden bent kwijt geraakt, of je kinderwens hebt moeten opgeven. Je bent niet meer dezelfde persoon. Doordat die pijnklachten en vermoeidheid zo’n tijd deel van je leven zijn geweest, heb je andere keuzes gemaakt dan anderen. De vergelijking met hun leven dat doorging blijft lang pijn doen. Waarom jij wel en zij niet? Daar moet je mee leren leven. Maar: wil (en kun) je de persoon die je was nog wel zijn?

Mijn arbo-arts neemt ‘Denk je nog als een patiënt?’ als graadmeter. Als je hoofdpijn hebt, ben je dan bang voor een uitzaaiing, of heb je gewoon hoofdpijn? Als je moe bent, komt dat dan door die rotchemo, of heb je gewoon net als een ander mens niet zo goed geslapen, of die dag al wel genoeg gedaan? Als je je niet kunt concentreren op je werk, is dat dan dat chemobrein, of heb je gewoon een offday? Ook hierin komt het neer op een keuze maken: niemand kan je vertellen wanneer de effecten van je behandeling verdwenen zijn en of ze zullen verdwijnen. Alleen jij kunt besluiten: dit is wie ik nu ben en dit is het lichaam waar ik mee verder leef, net als ieder ander mens.

Kanker draag je je hele leven met je mee. Regelmatig zul je bang zijn, bij een pijntje op een potentiële uitzaaiingsplek, bij een uitslag. Regelmatig zul je je ineens realiseren dat wat je aan het doen bent niet vanzelfsprekend is (wat je blij kan maken, of juist verdrietig). Regelmatig ontmoet je mensen die het leven leiden van voor jouw ziekte en realiseer je je wat er sindsdien anders is. ‘Het slijt’, zeggen ze dan. En dat doet het: steeds minder regelmatig en bij steeds minder aanleidingen raakt het je. Maar als het je raakt, raakt het je zoals het je altijd heeft geraakt. Want kanker is reëel. Het is echt. En genezen verklaard worden is nu eenmaal slechts een kwestie van kansberekening en statistiek.

Advertenties

Over Www.overwegmetkanker.nl

Over sommige aspecten rond kanker wordt veel gepraat en gedeeld. Met je omgeving, of met andere kankerpatiënten. Zoals de impact van het verlies van je haar, het ziek worden van de chemo, de strijd en de kracht die je voor de ziekte nodig hebt. Er zijn ook heel wat kleine en grote dingen die we niet delen. Of die we veel te weinig delen met de mensen om ons heen. Meestal omdat het voor onszelf ook niet helder is. Het gevolg is dat iedere kankerpatiënt zelf opnieuw het wiel uit moet vinden, in wat helpt tegen die bijwerkingen en klachten. Op deze pagina's zijn tips en ervaringen van kankerpatiënten verzameld over het hanteerbaar maken van de gevolgen van kanker. Om andere patiënten herkenning te bieden, om hen een handvat te geven, en om het makkelijker te maken er met je omgeving over te praten. Zodat je het beter uit kunt leggen, en dus ook betere hulpvragen kunt stellen.
Dit bericht werd geplaatst in Borstkanker, Kanker, Mentaal, Sociaal, Specialisten, Werk en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.